Παριζιάνικες κατακόμβες. Δεν ενδείκνυνται για κλειστοφοβικούς.

Αφού προσγειωθείτε στο κατώτερο επίπεδο θα χρεαστούν μερικά λεπτά για να προσαρμοστείτε στην νέα κατάσταση. Το ταβάνι είναι ασφυκτικά χαμηλό και οι φωτιστικές λυχνίες  αρκούν μετά βίας για να διασπάσουν το πυκνό σκοτάδι. Οι τοίχοι των τούνελ είναι γεμάτοι από μικρά και μεγάλα ρυάκια νερού. Το υγρό στοιχείο βρίσκεται παντού. Κάπου στο βάθος ακούγεται, και πάλι, νερό να στάζει.

Το Παρίσι είναι φτιαγμένο από ασβεστόλιθο. Η Παναγία των Παρισίων, ο Λούβρος αλλά και όλα τα γνωστά μνημεία έχουν αντλήσει πρώτη ύλη από τα λατομεία που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της γης. Υπάρχουν περίπου 320 χιλιόμετρα (!!) από τούνελ κάτω από το Παρίσι, αρκέτα από τα οποία είναι ανεξερεύνητα και απρόσιτα στην κοινή θέα.

Δεν λείπουν οι ιστορίες ανθρώπων που έχουν χαθεί σε αυτόν τον λαβύρινθο. Η πιο γνωστή είναι αυτή του Phillbert Aspairt που αγνοείτο η τύχη του για 11 χρόνια. Τελικά βρέθηκε ο σκελετός του με τα κλειδιά στο χέρι, λίγα μέτρα απόσταση από την έξοδο που δεν μπορούσε να βρει. Υπάρχουν οργανωμένες ομάδες ανθρώπων που κατεβαίνουν μέσα από τους υπονόμους και χρησιμοποιούν αυτά τα τούνελ για να κάνουν συναντήσεις, πάρτι, να παρακολουθήσουν ταινίες τρόμου ή ακόμα και για γκράφιτι.

Πολύ κοντά στην τουριστική διαδρομή υπάρχει και η αίθουσα με την επιγραφή “Arrete, c’est ici l’empire de la mort!” (σταματήστε, εδώ είναι το βασίλειο των νεκρών!). Όταν τα νεκροταφεία του Παρισιού δεν είχαν πια χώρο, οι νεκροί μεταφέρονταν με βαγόνια σε αυτήν την αίθουσα. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 6 εκατομμύρια σκελετοί.

Η συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά βρίσκονται πολλά μέτρα υπόγεια του πολιτισμού και κάτω από εκατομμύρια τόνους τσιμέντου και πέτρας ίσως να μην φαντάζει ως ιδανική περιήγηση για πολλούς ανθρώπους. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, πού αλλού θα μπορούσατε να βγείτε selfie με ένα χαμογελαστό κρανίο;